Back to Reality

I’m back super busy the passed few days grabe. I loved being busy although still got a feeling of emptiness paminsan-minsan. Though I managed to divert my emptiness to something, yun nga nagpunta kasi kami sa Hong Kong. Super nakakapagod pero enjoy naman except yung part ng kainan. No wonder walang matabang mga tao dun kasi wala sila masyado kanin. Di ako mabubuhay ng ganun or if ever man matagal yung magiging adjustments ko. Last day na naming nakita yung mga pizza hut and KFC ~wala muna akong mcdo for the mean time.

Ayun back to reality uli. Don’t know what’s next sa akin sa work pero sa family hayzzzz. Nung nasa Disney kami di ako makapaniwala sa narinig ko sa ate ko. Kailangan nya daw magpacheck up delayed daw sya eh *natuliro talaga ako*. Anyways kung ano man mangyari bahala na si batman. Harapin na lang ang dapat harapin. Worst is nagging topic naming ito kaninang umaga. Dami naming na rinig na bad things bout my ate’s soon to be husband. Ito na yata yung dahilan kung bakit medyo hesitant ako sa pagpapakasal nya, not because it’s too early but because of the “GUY”.

Kung ako tatanungin di pa talaga ako ready (pati rin mom ko), ayoko masaktan ate ko (syempre sino naman guguto na mapasama ang isa sa family member nyo diba?) What’s worst? Naalala ko yung isang celphone ng ate ko sya gumagamit and alam na pala yun ng mom ko pati yung pagbabago sa katawan ng ate ko alam nya na rin (nanay nga talaga sya). Sa totoo lang ayoko pa makasal ate ko. Yung bata (if ever man may bata nga talaga) sige tutulong din ako sa pagpapalaki dun sa bata ituturing ko rin na anak ko kasi yun din naman pangarap ko magka-anak ng walang asawa. Dito na muna ang kwento ng buhay ko. I’ll let you know kung magkakabagong member nga kami ng family. Byers